giFt~keEw is meaN LovE loVe

ตอนนี้รู้สึกเหมือนคนlow battเหมือนโทสับมือถือยังไงชอบกลแหะ!!! "-*

ความactiveมันก้อเลยหายตามไปด้วย พลอยทำให้รู้สึกว่า เหมือนไม่ใช่ตัวของตัวเองยังไงชอบกล

ซึ่งนั้นก้ออาจจะเป็นเพราะ วิธีการดำเนินชีวิตที่ผิดของตัวเอง นอนก้อน้อย กินแต่ขนมจุกจิก

เลยคิดว่าซักวันถ้าร่างกายเกิดหยุดทำงานไปซะเฉยๆ ชั้นจะทำยังไง Y.Y

บุญคุญพ่อแม่ก้อยังไม่ได้ทดแทน

(ดีแต่ขอเงินใช้ไปวันๆ)

พลังบุญก้อมีเวลาทำน้อยเกินไป

(วัดวาไม่ได้เข้า*เงินขอทานก้อไม่ค่อยได้ให้ ต่างๆนานา)

กรรมก้อยังใช้ไม่หมด

(ไม่อยากเกิดมาอีกชาติแล้วมีแต่ความทุกข์เพราะชาติที่แล้วใช้กรรมน้อยไป)

เรื่องเยอะเกิ้นส์ssssssssss

เมื่อวันเสาร์ก้อไม่ได้เข้าเรียนญี่ปุ่น เพราะว่าเดินอยู่ดีดี ก้อเกิดอาการเหมือนคนหน้ามืด จะเป็นลม

ปวดและแน่นในท้องจนตัวงอ ทั้งๆที่ตั้งใจว่าจะไปเรียนเพราะว่าเสาร์หน้าจะปิดคอร์สแล้ว

แล้วงี้จะสอบpassได้มั้ยเนี่ย!? เซ็งตัวเองจริงๆ

เพราะงั้นเลยคิดว่าสุขภาพร่างกายมันสำคัญมากๆ ทั้งที่จริง ๆ ทุก ๆ คนก้อคงจะรู้อยู่แล้วหล่ะว่ามันสำคัญ

แต่เพราะคิดว่ามันเป็นเรื่องใกล้ตัวมากเกินไป จนบางครั้งไม่ได้ใส่ใจ ถ้าป่วยเมื่อไหร่ก้อไปหาหมอ

ไม่ก้อซื้อยามากินซะจะได้หายไวไว แบบนั้นเค้าเรียกว่าการรักษา แต่จะดีกว่ามั้ยถ้าเรารู้สักศัพท์คำใหม่

ที่เกี่ยวกับสุขภาพ นั้นคือ การป้องกันสุขภาพ ไม่ใช่แค่การรักษาเหมือนที่เราทำกันอยู่ทุกวันนี้ 

จากนี้ไปชั้นจะป้องกันสุภาพของตัวเองให้มากขึ้น หันมาหาอะไรก้อแล้วแต่ที่ดีต่อสุขภาพมาทำ

(แม่ขา...ต่อไปนู๋จะกินชีวจิตให้มากขึ้น) 

และต้องขอโทษด้วยที่ ใช้แรงงานร่างกายและสุขภาพมากเกิน โดยไม่บันยะบันยัง(เขียนงี้ป่าวหว่า-*-)

รับรองในไม่ช้านี้ ชั้นจะได้สุขภาพร่างกายรวมไปถึงจิตใจที่ดีกลับมาแน่ๆ

p.s

*ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคุนนายคิม(แต่ให้เป็นคุนนายปาร์คหน้าจะเหมาะกว่า)

จะพยายามกลับมาคึกเร็วๆ

**ใครมั่งคะ ที่ไม่ค่อยได้ดูแลสุขภาพ เรามาพยายามปกป้องสุขภาพที่สุดแสนจะสำคัญด้วยกันเถอะนะ

^_______________________________________^

ตั้งใจทำงานได้แล้ว

ปั๊มเงิน...มกราคม'08 ไปเกาหลีกัน